www.szkolenia.zagan.pl

Już po kilku minutach wiedziała, że ma rację. Jadąca przed nią taksówka skręciła w prawo, pośrodku ulicy pojawił się basen portowy z lasem masztów zacumowanych przy nabrzeżach łodzi. Luiza podjęła szybką decyzję. Nacisnęła klakson, dodała gazu i wyprzedziła taksówkę, niemal się o nią ocierając. Nikt, komu zależałoby na ukryciu swej obecności przed pasażerem taksówki, nie postąpiłby w ten sposób. I w rzeczy samej, Sonia Karnell nie zwróciła najmniejszej uwagi na Citroëna, zajęta szukaniem w torebce klucza do drzwi wejściowych. Zbliżywszy się do głównego nabrzeża, gdzie ciąg domów nagle się kończył, Luiza zaparkowała przy chodniku, obserwując nadjeżdżającą taksówkę we wstecznym lusterku.. - No to w porządku, jeśli on się zgodzi.. Ale teraz nie ma Andrei, a ja jestem dużą dziewczynką i sama umiem o siebie zadbać. Wzruszyłam ramionami i wróciłam do zakreślania lokalnych zajazdów i moteli w książce telefonicznej.. Przyjaciel i nauczyciel Dalajlamy. Chciałem odprowadzić walecznego rycerza i jego sługę do kościoła Marii Panny, aby tam opatrzono im rany, lecz w tej chwili nadbiegł medyk książęcy Gocwin, za którym prowadzono niewielki wóz służący do przewożenia rannych. Ten mały, korpulentny człowieczek w czarnej szacie uczonego, łysy jak kolano, za to z bródką w szpic, ostrym głosem oznajmił, że zabiera wojownika na zamek, bo młodzi książęta pragną poznać przebieg przegranej walki. Wśród otaczających nas ludzi rozległ się jęk zawodu, nikt jednak nie śmiał sprzeciwić się woli dworzanina. Odprowadzono Iwanowica aż do zamkowej bramy z wiwatami i śpiewem. Dziwna rzecz, ale niezłomna w obliczu klęski postawa Jana wlała w serca przytomnych jakąś ponurą determinację. Chwalebna śmierć młodego księcia Henryka uświadomiła widocznie, że i tak wszystko stracone, a zatem nic gorszego stać się już nie może. Wczuwałem się w nastrój tłumu, nie dziwiąc się odwadze Polaków, znanych z bitności i męstwa w całym chrześcijaństwie, nieco tylko zaskoczony równie niezłomnym zachowaniem germańskich mieszczuchów. W spokoju i powadze mieszkańcy Legnicy rozeszli się do swych domostw, gotowi na pewną śmierć jutrzejszego poranka. Ja sam przespałem noc w kącie kościoła Marii Panny, obok straszliwie znużonego Ludwika i jęczących przez sen rannych wojów..